تاريخ : چهارشنبه بیست و هشتم خرداد 1393 | 17:47 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

نه هر اب روان اب حیات است   

                                 نه هر نقلی که شیرین شد نبات است

نه هر نی در نیستان نی شکر شد

                                 نه هر عاشق زهجران خون جگر شد

نه از هر گل گلاب اید پدیدار 

                                 نه هر مرغی چو بلبل شد گرفتار

نه هر سنگی بود یاقوت احمر

                                 نه هر خاک و گلی شد مشک انبر

نه هر اهو غزال دشت چین است

                                  نه هر زلف سیاهی انبرین است

نه هر مجنون در این عالم چو قیس است

                                  نه هر کس ا ز یمن اید ویس است

نه هر کس دعوی یاری نماید  

                                تواند او وفاداری نماید

                                 بابک ایرانی  



تاريخ : جمعه بیست و دوم شهریور 1392 | 20:26 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

سر سبز ترین بهار تقدیم تو باد            اوای خوش هزار تقدیم تو باد

گویند که لحظه ایست روئیدن عشق          ان لحظه هزار بار تقدیم تو باد

 



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه سوم اسفند 1391 | 19:33 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

یه شب غم انگیز... یه هوای سرد و بی و روح... یه ارامش پر از اندوه... یه اهنگ ملایم

ویه جمله زیبا وسط اهنگ(یه حرفای همیشه هست که ازعمق نگاه پیداست)

 

 



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه بیست و دوم بهمن 1391 | 6:49 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

گفتی  از تو حرکت از من برکت 


از من دیگر حرکتی نمانده تو بیا که شاید برکتی شود 


بابک ایرانی



تاريخ : شنبه بیست و یکم بهمن 1391 | 12:10 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

چه نگارگر چیره دستی است فکر و خیال 


وقتی تار تار موهایت را سفید میکند 


بابک ایرانی 



تاريخ : پنجشنبه نوزدهم بهمن 1391 | 0:53 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

منم   معنی   شاه   بیت  غزل

 منم   اشنای  شب   بی  غزل

 به   دشت   گل   و   شبنم  و   اینه

 منم   معنی   عشق   بی   واهمه

 منم   غنچه   ناز   کرد ه   به  باغ

 منم   مستی   جام   زرین   اب

تو   خود   ساغر   ناب   می خانه ای

 غریبی   و   تنها   ولی   ساده ای

 تویی    التهاب   نفس  های   من

 تویی   باور   روز   و  شب  های   من

 منم  لیلی   پاک   و   بی  همنشین

 پر  از  اه  های   دم   واپسین

 منم   نبض   اهسته   قلب   تو

 صدای   شکستن   در   اهنگ   تو

 من   از   نسل   مستان   ان   دوره ام

 گلاب   توام   میگسار   توام

 تو   خود   اعتبار   منی

 برای   شکفتن   بهار  منی

 تو  از  مرز  رویای  نادیده ای

تو  خود  معنی  این  دل  ساده ایی


بابک ایرانی 

 

 

 

 



تاريخ : پنجشنبه نوزدهم بهمن 1391 | 0:48 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

تو  زیبایی  شعر  ناب  منی

تو  تفسیر  شرح  کتاب  منی

به   دشت   شب   رویاییم

بلور   گل   ماهتاب   منی

ز  دیوان  سر  بسته   پرسشم

 تو  معنی  عشقی   .جواب منی

 میان   گل   دیده   میکارمت

تو  از  نسل  گلها  گلاب منی

تو  ناز  نسیمی  تو  رقص گلی

 تو  لبخند  صبحی  شباب  منی

 در  ایینه  باغ  صد  خاطره 

 تو  خو د باور  التهاب  منی

 تو  میلاد  عشقی  به  گاه  سحر

 تو  فریاد  قلب  کباب  منی

تو  خود  انتخاب  شعر  منی

 تو  شور  منی  انقلاب  منی

      بابک ایرانی

 



تاريخ : پنجشنبه نوزدهم بهمن 1391 | 0:36 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

      فیل  عشقم  عاقبت  بیدار  گشت     

 

 رهسپار  کوچه  دلدار  گشت

 

   عقل  با  او  عرض  ره  دمساز  شد    

 

 یک  زمانش  همدم  و  همراز  شد

 

عقل  گفتش  در  کجایی  رهسپار    

 

 عشق  گفتا  عزم  دارم  کوی  یار

 

عقل  گفتا  صبر  کردن  لازم  است 

  

  عشق  گفتا  رو  که  عزمم  جازم  است

 

عقل  گفت  این  کار  صبری  پیشه  کن

 

عشق  گفتا  قطع  صبر  از  ریشه  کن

 

عقل گفتا  دست  ما  خالی  بود

 

عشق  گفتا  همتم  عالی  بود

 

عقل  گفتا  این  سفر داری چه  زاد

 

عشق  گفتا  جز  توکل  هیچ  زاد

 

عقل  می گفتش  تامل   واجب  است

 

عشق  گفتا  اشتیاقش  جاذب  است

 

عقل  گفتا  این  نصیحت  کن  به  گوش 

 

عشق  گفتا  از  سرم رفته است  هوش

 

عقل  گفتا  یار  باشد  بی وفا

 

عشق  گفتا  باز گردد  بر  وفا

 

عقل  گفت  ا ز  تیر  مژگان  کن  حذر


عشق  گفتا  دل  کنم  پیشش  سپر

 

عقل  گفتا  یار  بنماید  جفا

 

عشق  گفتا  زان  جفا  بینم  وفا

 

عقل  گفتا  میزند  تیرت  به  دل

 

عشق  گفتا  پیش  یار  هستم  خجل

 

عقل  گفت  از  هجر  دلخونت  کند

 

عشق  گفتا  گو  چو  مجنونت  کند

 

عقل  گفتا  بر  که  بنمایی  گذر

 

عشق  گفتا  هر  که  جورش  بیشتر

 

عقل  گفتا  وصل  او  باشد  محال

 

عشق  گفتا  هجر  او  باشد  وصال

 

عقل  گفتا  درد  هجران  بی دواست

 

عشق  گفتا  درد  او  درمان  ماست

 

عقل  رفت  و  عشق  با  بابک  بماند

 

این  نصایاح  گوییا  بر  وی  نخواند

 

بابک ایرانی



تاريخ : پنجشنبه نوزدهم بهمن 1391 | 0:29 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

دنیای مجازی با تمام زیبایی هایی که دارد یه نازیبایی های زشتی هم درون خود دارد 


که  وقتی  به عقب نگاه میکنیم. میبینیم چنان غرق در این زیبایی های نا زیبا شده ایم


     که راهی برای برگشت  نیست. 

        

  نمیدانیم کی و کجا گرفتارش میشویم .

                                                                             بابک ایرانی




تاريخ : چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 | 23:34 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

شستشو  کن  دیده. تا  دل  از  تو  ایرادی  نگیرد   

رخ  بپوش  ای  مه  که  برق  از  چشم  صیادی  نگیرد

خسروا  شیرین  سخنگو.  تا  که  شیرینت  نگرید    

خاطرش  آزرده  باشد.  تا  که  فرهادی  نگیرد

اسمان  منما. دریغ  از  بارش  یک  قطره  شبنم           

تا  که  هر  دست  گدائی. پیش هر آبی  نگیرد

میدرخشد  آبرو  از  ابروانت  گو  که  چشمت             

بهر  کشتن  منت  از  شمشیر  جلادی  نگیرد

میرسد  صد  مژده  از  مژگان  صف  اندر  صف  تو      

مرغ  دل  را  گو  که  میل  باغ  ازادی  نگیرد

نازنینا  ناز  کم  کن .  اتشم  بر  دل  میفکن                 

تا  دل  اندر  دادگاهی  پرده  از  دادی  نگیرد

 کار  اموزان  عشقت  جمله  خود  ملای  عشقند               

 گو  بابک درس  عشق از  هیچ  استادی  نگیرد

                                                     بابک ایرانی



تاريخ : چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 | 23:25 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

شخصی  از  سوز  دلش ناله  و  صحبت  میکرد

 

گله  از  بخت  بد  خویش  به  حسرت  میکرد

 

زوجه  خویش  چنین  پند  و  نصیحت  میکرد

 

که  تو  ای  دلبر  و  دلدار  من  ای  حور  پری

 

ای  زن  محض  خدا  هر  چه   که  دیدی   نخری

 

صبح  تا  نیمه  شب  از  دل  و  جان  میکوشم

 

گاو  و  بزغاله  و  هر  بره  و  بز  می دوشم

 

جامه  کهنه  فامیل  به  تن  می پوشم

 

تا  به  پیش  احدی  دست  به  حاجت  نبری

 

ای  زن  محض  خدا  هر  چه  که  دیدی  نخری

 

پای  از  خانه  چو  بیرون  بگذاری  ای  زن

 

هر  چه  دیدی  همه با  خویش میاری  ای  زن

 

هست  ارزان  و  گران  کار  نداری  ای  زن

 

وای  به  روزی  که  برد  دست فروشی  گذری

 

ای  زن  محض  خدا  هر  چه  که  دیدی  نخری

 

گوئیا  ا ز  ره  دور  و  زسفر  برگشتی

 

یا  ز بحرین  و  کویت  و  زقطر  برگشتی

 

کیسه بر  دست  و  دوتا  بقچه  زسر  بر گشتی

 

به  خیالت  که  در  این  خانه  من  رهگذری

 

ای  زن  محض  خدا  هر  چه  که  دیدی  نخری

 

باز ای  زن  تو  زمن  خانه  نو  میخواهی

 

مانتو  تازه  و  با  فرم  و  مدل میخواهی

 

بهر  موی  سر  خود  شانه  و  تل  میخواهی

 

مگر  از  دخل  من  و  خرج  خودت  بیخبری

 

ای  زن  محض  خدا  هر  چه  که  دیدی  نخری

 

روزی از  دست  تو  من  زار  و  غمین  خواهم  شد

 

چون  گدایان  سر  کوچه  نشین  خواهم  شد

 

غرق  در  قرض  و  بدهکار  زمین  خواهم  شد

 

جامه  غیرت  من  پیش  خلایق  ندری

 

ای  زن  محض  خدا هر  چه  که  دیدی  نخری

 

کودک  گشنه  زمن  قوطی  شیر  میخواهد

 

دیگری  کیف  و  قلم  نان  و  پنیر  میخواهد

 

خانه  چون  مملکتی  نظم  و  امیر  میخواهد

 

باش  هشیار  مبادا  که  تو  فرمان  مبری

 

ای  زن  محض  خدا  هر  چه  که دیدی  نخری

 

ترسم  ای  زن  که  پس  از  مرگ  تو  حورم  باشی

 

یا  به  جای  عملم  مونس  گورم  باشی

 

زیر  طوبی  بهشتی  به  حضورم  باشی

 

میزنم  تا  که  مرا  پاک  زخاطر  ببری

 

ای  زن  محض  خدا  هر  چه  که  دیدی  نخری

 

                               بابک ایرانی

جواب خانم رها به این شعر 


زنی  از  خصلت  شویش  میگفت             


از  بخیلی  و نظر  تنگی  شویش  میگفت


انچنان  گفت که  من  تب  کردم             


به  همه  مرد ی  این  ادمیان  شک  کردم

 

هر چه  دل  گفت  بگیرم  همی  گفت  نگیر      

 

هر چه  دیدم  که  گیرم  همه  رو  گفت  نگیر

 

صبح  تا  نیمه  شب  ا ز راحت  او  می کوشم      


هم  غذا می پزم و هم  گلیم  میبافم

 

چون  به  بازا ر روم  نان  و کره  میگیرم            

  

قوت  روزی  این  طفلکیان  میگیرم

 

  باز  گوید  که  نگیر  این  ها  را             


نان  خشکی  به  دهان  گیر و نگیر  ان  ها  را

 

روزها  منتظر  دست  فروشی  بشوم      

 

که  خرم  جنس  به  ارزانی  و  حرفی   نزنم

 

باز  گوید  که  به  من  ولخرجی         

 

دشمن  جیب  من  کم  خرجی

 

گویدم  حاجیه  هستی  که  چنین  پر  خرجی  


عازم  سوری ه و ترکیه  وت  ایلندی

 

سالی  یکبار  کزو  جامه  الوان  طلبم  میدهد     


وعده  که  سال  دگر  ان  را  بخرم


موی  خود  را  بزنم  از  ته  و دور اندازم      

 

  تا  نگوید  ز کجا  شانه  لرزان  بخرم

 

روزها  همچو  کنیزیم  به  مطبخ خانه      


 میکنم  سرخ  ز سیلی  رخ  خود  رندانه

 

اخر  ای  مرد چرا  دست  به  جیبت  نبری     


مگر  از  حال  من  و  رنگ  رخم  بیخبری


خود  نترسی  زجهان  دگری  که چنین  ظلم  به  اخر  ببری


 نگران  شب  و شامت  باشی  لحظه ای  شد  نگرانم  باشی؟

 

خانه  چون   شاه  وزیر  می خواه د بیگمان سوگلکی میخواهد

 

 ترکه  و چوب  به  جیبت  بگذار  نگهی  بر  رخ  زردم  بنداز

 

ترسی  از  انکه  کنار ت باشم  مونس  و حوری  گورت  باشم


 نه  چنان  خسته  و مشتاق  توام  نه  چنین  بند  به  دستان  تو ام

 

 من  خودم  حوری  و غلیان  دارم  نه  د ر این  دار  که  در  ان  دارم

 

نخرم  محض  خدا  هر چه  که  دیدم  جانا


 ولی  اخر  برسد  روز  که  گویی   بخرم

 


         جواب بسیار زیبای از خانم رها 

 

 

                                  



تاريخ : چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 | 23:22 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

من از اینجا زود خواهم رفت. زود

زودتر از آنچه در فکر تو بود

روی نامم خط قرمز می کشی

آنچنان گویی که از اول نبود

از وجودم آنچه می ماند بجا

یک غبار کهنه ای از جنس دود

من که دارم چهره ای از درد. زرد

صورتی از سیلی دنیا کبود

روزگار از من نشاطم را گرفت

شادی ایام از دستم ربود

زد دلم با ریسمان غم گره

بابی از اندوه بر رویم گشود

مانده ام در حلقه ی یک سوز و ساز

خسته ام از این همه گفت و شنود

می شوم خاموش روزی همچو شمع

می رم از دست آری لیک زود

بعد مرگم در کنار تربتم

گر چه می آیی ولی دیگر چه سود


                                              بابک ایرانی

 




تاريخ : چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 | 23:6 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

رفتی  و  یادت  در  رسای  زندگی  ماند

 بر  ما  فقط  جایی  زپای  زندگی  ماند

 بودی  و  بر  ما  زندگی  رنگ  دگر  داشت

 رفتی  و  با  ما  سایه های  زندگی  ماند

 رفتی  و  با  ما  عشق  هم   بی  الفتی  کرد

یکدشت  غربت  در  سرای  زندگی  ماند

 ای  کرده  بر تن  جامه ای  از  داغ  گلها

بویت  چو  گل  در  لا  به  لای  زندگی  ماند

 شستیم , عمر  خویش  را  با  دستهایت

 زان  روزها  اهی  برای  زندگی  ماند 

کوهی  زغم  بر  دل  نشست . از  دل  چه  خیزد؟ 

 جز  اتشی  کز  شعله  های  زندگی  ماند

بر  حالت  ما  اشکها  هم  گریه  کردند

بغضم  شکست  و  های  های  زندگی  ماند

خواندیم   برگی   از  کتاب   زندگی

 صدها  کتاب  از  ماجرای  زندگی  ماند

                                       بابک ایرانی

 



تاريخ : چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 | 22:35 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

مرا  راز  عشق  تو  پرواز  داد

 

که  معنای  هستی  به ما  باز  داد

 

تو  دادی  به  ما  درس  ازادگی

 

تو  دادی  به  ما  معنی  زندگی

 

تو  دادی  جلا  روح  زنگار  ما

 

عدو  راندی  از  پشت  دیوار  ما

 

دمیدی  تو در جسم ما  روح  اب

 

تو  را  میشناسیم  چون  افتاب

 

نرفته  به  بیراهه  .خوب  امدیم

 

به  صحرای  سرد  غروب  امدیم

 

زلالیم  و  صافیم  و  ایینه ایم

 

خروش  تو  در  سنگر  سینه ایم

 

تنهاییم  و  با  شعله  هم پایه ایم

 

که   با   شه ر  فریاد   همسایه ایم

 

چو   لاله  ا گر   داغ ها   دیده ایم

 

ثمرها   از   این   باغ   ما   چیده ایم

 

نگر  سمت   پروازمان   تا   کجاست

 

که   صد   کهکشان   گردی  ا ز  پای   ماست

 

نمیداند  ا نکه   چو   ما  مست   نیست

 

که   این   کوچه   عشق   بن   بست   نیست

 

                                               بابک ایرانی 



تاريخ : چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 | 22:31 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

  پرچین تنهایی شعری بسیار زیبا از سرکار خانم مه رو که از سروده های اخیرشون میباشد .

 

نگاه می کنی اما ،مرا نمی بینی...............تو که ز باغ صداها ، "سکوت" می چینی

 

ببین که باغ دلم خشک شد ، بیا و ببار............ تو ، آسمان خدایی ، اگر چه پایینی

 

و من هنوز ز دست تو دلخورم ، اما............تو بیوفایِ دل آزارِ من ، چه شیرینی

 

به دست بند زنِ دوره گرد دادم تا.................تو باز هم بشکانیش این دلِ چینی

 

میان من و تو آخر فقط تظاهر کن............هنوز لنگ پریدن ز روی پرچینی

 

 و باز هم تو نگاهم نمی کنی ، باشد....................به قول قصه یِ بی بی ،

 

                                                     که خیر .......نه..........بینی

                                                       

                                                            مه رو 



تاريخ : چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 | 22:29 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

شستشو  کن  دیده  تا  دل  از تو  ایرادی  نگیرد

رخ  بپوش  ای  مه  که  برق  از  چشم  صیادی  نگیرد

خسروا  شیرین  سخنگو   تا  که  شیرینت  نگیرد

خاطرش  ازرده  باشد . تا که  فرهادی  نگیرد

اسمان   منما   دریغ   از   یک   قطره   شبنم

تا  که  هر  دست  گدایی   پیش  هر  ابی  نگیرد

میدرخشد  ابرو  از  ابروانت  گو  که  چشمانت

بهر  کشتن  منت  از  شمشیر  جلادی   نگیرد

میرسد  صد  مژده  از  مژگان  صف  اندر  صف  تو

مرغ  دل  را  گو  که  میل  باغ  ازادی  نگیرد

نازنینا  ناز  کم  کن . اتش  بر  دل  میفکن

تا  دل  اندر  دادگاهی .  پرده  از  دادی  نگیرد

کار اموزان عشقت . جمله  خود  ملای  عشقند

گو  بابک  درس  عشق  از  هیچ   استادی  نگیرد

                            بابک ایرانی 



تاريخ : چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 | 22:25 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

عزیزم....

 اشیانه ات را که قلب من است ترک مکن

 قلبی که در ان هستی  با هستی تو هستی گرفت

وعشق را تو به قلبم الفبا کردی

 و عشقی را که تو به ارمغان اوردی  به این سرزمین ابرو وابادی ببخشید

 نگاهت را هر طلوع به قلبم بسپار

وین ..شناسه اخرین برگ پاییز .کاربر مسنجر الفورتقدیم به بابک خان ایرانی



تاريخ : چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 | 22:19 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

آنان که از کوچه معشوقه تو میگذرند

فقط دست و سینه نمیشکنند !!

تنها در خانه آتش نمی زنند !!!

 حرمت میشکنند!!



تاريخ : چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 | 21:32 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

   بی توام عشق ندارد  معنا                    

 بی  رخت  زندگیم   نیست صفا

  بی تو مهتاب دلم بی تاب است                 

 برکه  سرد  تنم  بی  اب   است

  بی تو در سینه . دلم زندانی است              

  دیدگانم  همه شب بارانی است

 با  تو  هر  لحظه  من  زیبا   بود              

 باغ پر  خاطره ام   رعنا   بود

  با تو من غرق بهاران  بودم                   

 غرق در  بوسه  باران   بودم

 با تو رویا زدلم  دور   نبود                  

 کوچه حنجره مسدود  نبود

 تا  تو  بودی  پر  پروازم    بود              

 همه جا  غنجه   اوازم    بود

 بی تو  پیوستگیم   بگسسته                   

 غم   اندوه   بهم    پیوسته

 بی  تو  دیگر  همه   جا دلتنگم              

 مرده ام.ساکت و سردم. سنگم

                                          بابک ایرانی




تاريخ : چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 | 21:19 | نویسنده : بــا بـــکــــــــ ایـرانـی

استاد  ای  تو  باب  ایت  نور

توئی  تصویر  سبز  رایت  نور

تو  زیبا  واژه های  انتخابی 

به  روح  تشنه ام  معنای  ابی

تو  جام  دانشی  من  مست  دانش

تو  شعر  رویشی  در  فصل  بارش

تو  ابر  بارشی  در  فصل  باران

زلالی  چون  زلال  چشمه  ساران

حیات  تربیت  از  کوشش  توست

زلال  معرفت  از  جوشش  توست

تو  بغضی  در گلو ی  هر  چه  فریاد 

تو  عطری  در  مسیر  شوکت  باد

تو  سد  حمله  فرهنگ  تازی

شرر  بر  نقشه  شبرنگ  تازی

تو  اماج  هجوم  تازیانی

تو  گنج  علم  و  دانش  پاسبانی

عرب  از  بودنت  اندیشه  دارد

که  زه  هر  زخم  تو  در  ریشه  دارد

استاد ؟  ای  لباس  فخر  بر  من

چراغ  دانش  از  نو ر تو  روشن

قسم  بر  لوح  سبز  خاطراتم

به  ریشه  ریشه  سرخ  حیاتم

بابک  هرلحظه  یاد  تو  باشد

وجودم  دانش اباد  تو  باشد

                                         بابک ایرانی